Jeepney
"Ma, alis na 'ko. Inaantay na 'ko ng mga kaklase ko." "Sige, Margarita, mag-iingat ka.."
Maaga akong umalis ng bahay, 10:00 pa naman ang klase 'ko, gusto ko lang kasi makita si Mark, janitor ng 2nd floor, pero bestfriend 'ko siya, umaalis siya sa skul ng saktong alas-otso ng umaga, uuwi sa bahay nila't pakakainin ang inang sa higaan na nakatira.
"Mark, Mark."
"Bakit Margarita? May maitutulong ba ako sa'yo?"
"Wala naman, heto oh." Iniabot ko ang isang supot kay Mark.
"Ano 'to?"
"Pansit at Lugaw. Pasalubong mo sa nanay mo. Yung pansit almusalin mo, alam ko naman hindi ka pa nag-aagahan."
Makalipas ang ilang araw, maaga parin akong pumasok, halos kahit puyat ako, pinipilit 'ko lang talaga, naawa talaga 'ko kay Mark at sa ina niya. Valedictorian 'to nung High School, nawalan na ng determinasyong mag patuloy sa college ng masunog ang bahay nila sa Amparo, tatlo ang kapatid niya nilamon ng apoy, pati ang tatay niya nasunog din. Kaya tanging ina lang nito ang naiwan sakanya, ang masaklap pa, hindi na ito nakakapag-salita dahil sa matinding takot at sakit sa nangyaring sunog at pagkamatay ng kanyang mga mahal sa buhay.
Itutuloy..
No comments:
Post a Comment